بررسی کنش متقابل دراماتیک بین شخصیت کودک و بزرگسال در نمایش رادیویی بر مبنای نظریه کنش ارتباطی هابرماس

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد تهیه کنندگی

2 استادیار دانشگاه صداوسیما

3 عضو هیات علمی دانشگاه صدا و سیما

چکیده

زبان کودک از گونه‌های اجتماعی زبان است و هویت مستقلی دارد. ارتباط نادرست کودک و بزرگسال، آن را دچار بحران می‌کند. در نمایش رادیویی، کنش‌ شخصیت‌ها بیشتر از نوع کلامی و دو جانبه‌ است که در خلال این کنش‌های متقابل، معنا خلق می‌شود. در این پژوهش ویژگی‌های کنش شخصیت کودک و همچنین مشخصه‌های الگوی همکنشی صحیح بین این شخصیت و شخصیت بزرگسال در درام رادیویی تعیین می‌شود. بدین منظور، نمایش رادیویی شازده کوچولو به‌صورت هدفمند انتخاب و به روش تحلیل محتوای کیفی با دو رویکرد استقرایی و قیاسی بررسی‌شده است. در رویکرد استقرایی، از تحلیل کنش‌های کلامی شازده کوچولو در مواجهه با هر یک از شخصیت‌های بزرگسال، 21 زیر مقوله‌ استخراج‌شده است که در یک سطح انتزاعی‌تر در 4 مقوله‌ اصلی (ویژگی‌های زبانی، ویژگی‌های بیانی، ویژگی‌های شناختی، ویژگی‌های رفتاری) انسجام یافته‌اند. در رویکرد قیاسی، با توجه به چارچوب نظری تحقیق (نظریه‌ کنش ارتباطی) پنج مقوله اصلی (مضمون گفتار، موضع گفتار، لحن گفتار، نیت ارتباطی شخصیت، شیوه‌ مواجهه با ادعای شخصیت مقابل) از پیش تعیین و روابط متقابل موجود در نمایش با توجه به این مقوله‌ها بررسی شده است. بر اساس نتایج پژوهش، شخصیت کودک در درام رادیویی باید تمام ظرفیت‌های یک شخصیت دراماتیک را داشته اما کنش‌های کلامی او نباید هم‌پای بزرگسال باشد بلکه باید متناسب با ویژگی‌ها و سطح تجربه­زیسته‌[1]اش باشد. استفاده صحیح از کنش کلامی شخصیت کودک منجر به خلق دو نیروی برابر و متضاد در درام رادیویی می‌شود که از برآیند آن‌ها معنا به درستی صادر می‌شود. شناخت حسی شخصیت کودک و شناخت عقلانی شخصیت بزرگسال، دوگانه‌ موقعیت دیالوگ را فراهم می‌آورد



 
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

fDramatic Interaction Between Child and Adult Characters in Radio Drama Based on Habermas's Theory of Communicative Action

نویسندگان [English]

  • Asra Mahdizadeh 1
  • mohammad Akhgari 2
  • majid sharif khodaei 3
1 M.A in radio production
2 Assistant Professor at IRIB University
3 Assistant Professor at IRIB University
چکیده [English]

Children’s language is of a social genre and has an independent identity. Improper communication between adults and the children puts them in crisis. Children’s acting in radio drama is mostly oral and a two way communication, during these interactions meaning is created. In present research features of child characters and the characteristics of correct interaction between child and elder characters is defined in radio dramas. To achieve the aforementioned, “Little Princess” radio drama has been chosen on purpose and with a qualitative methodology, the research acquires discourse analysis with two approaches of being comparative & inductive for the survey. By analyzing oral actions of Little Princess in approaching any of the adult characters, 21 sub- items have been drawn out. Then, in a more abstract level, 4 main categories (Language Exclusivity, Expressivity, being Cognitive & Behavioral) come to consistency. In comparative approach regarding the theoretical framework of the research (Theory of Communicative Action), 5 main issues (Theme of Speech, Subject of Speech, Tone of Speech, Character’s Purpose of Communication, and The way of Approaching Opposite Characters Claim) were defined by default and all the existing relations in drama have been surveyed on this basis. Findings show whenever actions move towards understanding, the Little Princess performs well enough to push drama forward and reach mutual meaning, but whenever adult characters direct actions towards being strategic, it will lead to their domination, imposes meaning and halts the currents dialogs from moving forward.
According to the outcomes of the research, child characters in radio drama should have all the capacities of a dramatic character but their oral actions must not get along with elders. They are expected to match their real living experiences. Correct use of oral action for child characters will lead to create two equal & opposing forces which their resultant is the rightful revealing of meaning. Sensory recognition of child characters & rational recognition of adult characters will provide a binary sense of dialogs in drama.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Child Language
  • Child Character
  • Speech Act
  • Interaction
  • Radio Drama