ـ اخوت، احمد (۱۳۷۱). دستور زبان داستان. اصفهان: فردا.
ـ الام، کر (۱۳۸۳). نشانهشناسی تئاتر و درام. (مترجم: فرزان سجودی). تهران: قطره.
ـ چندلر، دانیل (۱۳۸۶). مبانی نشانهشناسی. (مترجم: مهدی پارسا). تهران: سوره مهر.
ـ حاجیآقابابایی، محمدرضا (۱۳۹۷). روایتشناسی: نظریه و کاربرد. تهران: مهراندیش.
ـ سجودی، فرزان (۱۳۹۷). نشانهشناسی کاربردی. تهران: علم.
ـ سوسور، فردینان دو (۱۳۹۶). دورۀ زبانشناسی عمومی. (مترجم: کوروش صفوی). تهران: هرمس.
ـ شهرسبز، مرضیه (۱۳۹۳). نمایش رادیویی بدون دیالوگ. پایاننامۀ دورۀ کارشناسیارشد تهیهکنندگی رادیو. بهراهنمایی محمود اربابی. تهران: دانشگاه صدا و سیما.
ـ کمبل، جوزف (۱۳۹۸). قهرمان هزارچهره. (مترجم: شادی خسروپناه). مشهد: گل آفتاب.
ـ مخاطبی اردکانی، مژگان (۱۳۸۵). نشانهشناسی نمایش رادیویی. تهران: طرح آینده.
ـ مخاطبی اردکانی، مژگان؛ و سجودی، فرزان (۱۳۸۶). «بررسی نظام متنی نمایش رادیویی». زبان و زبانشناسی. ۳ (۵). ۷8ـ۷3.
ـ مکوئیلان، مارتین (۱۳۸۸). گزیدة مقالات روایت. (مترجم: فتاح محمدی). تهران: مینوی خرد.
ـ وگلر، کریستوفر (۱۳۹۶). ساختار اسطورهای در داستان و فیلمنامه. (مترجم: عباس اکبری). تهران: نیلوفر.
- Saussure, F (1983). course in jeneral linguistics. (R. Harris, Trans.). London: Duckworth.