ـ اسکندری، حسین (1391) نظریه و عمل رسانههای آموزش در عصر دیجیتال. تهران: انتشارات سمت.
ـ برزویی، محمدرضا؛ و مبینی، مجید (1393)، «بررسی انتقادی نظریة دریافت استوارت هال». نشریة مطالعات تحول در علوم انسانی. پاییز و زمستان. پیاپی 3. 46-27.
ـ پوپر، کارل ریموند (1364). جامعة باز و دشمنانش. (مترجم: عزتاللّه فولادوند). تهران: انتشارات خوارزمى.
ـ حسینی، سید احمد؛ و سعیدیمهر، محمد (1389). «ذاتگرایی ارسطویی، سینوی و ذاتگرایی معاصر». دو فصلنامة حکمت سینوی (مشکوهالنور). شمارة 43. بهار و تابستان. 144-125.
ـ حسینی، سید حسن (1386). رسانة دینی یا دین رسانهای؛ مطالعات نظری در دین و رسانه. تهران: طرح آینده.
ـ دادجو، ابراهیم (1397). «ذاتگرایی جدید در فلسفة علم معاصر (جریان مهم، اما ناآشنا در ایران معاصر)». نشریة ذهن. شمارة 74. 82-50.
ـ دانسی، مارسل (1387). نشانهشناسی رسانهها. (مترجم: گودرز میرزایی و بهزاد دوران). تهران: چاپار (آنیسهنما).
ـ دور، گرهار (1391). کارل گوستاو یونگ. (مترجم: پریسا رضایی، رضا نجفی و فریبا روشنفکر). تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه.
ـ سپهر، محمد همایون (1394). «انسانشناسی فرهنگی و رسانه؛ بررسی تعامل رسانة ملی با انسانشناسی فرهنگی». دوفصلنامة فرهنگ مردم ایران. بهار و تابستان. 94-79.
ـ سورین، جوزف؛ و تانکارد، جیمز (1381). نظریههای ارتباطات. (مترجم: علیرضا دهقان). تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
ـ شجاعیزند، علی رضا (1392). «ذاتگرایی دین». فصلنامة جستارهای فلسفۀ دین. انجمن علمی فلسفة دین ایران. سال دوم. شمارة سوم. 111-81.
ـ طالعی اردکانی، محمد؛ و مصباح، علی (1394). «نقد و بررسی انواع نامینالیسم با بهرهگیری از دیدگاههای علامه طباطبائی». فصلنامة معرفت فلسفی. شمارة 47. 146-119.
ـ عارفی، عباس (1379). «تفاعل ذهن و عین». فصلنامة ذهن. شمارة 2. 125-112.
ـ غنینژاد، موسی (1395). گفتارهایی در معرفتشناسی علم اقتصاد. تهران: انتشارات دنیای اقتصاد.
ـ گیلسپی، مایکل آلن (1398). ریشههای الهیاتی مدرنیته. (مترجم: زانیار ابراهیمی). تهران: پگاه روزگار نو.
ـ لازارسفلد، پل؛ و برلسون، برنارد (1382). چگونه مردم در انتخابات ریاست جمهوری تصمیم میگیرند. (مترجم: محمدرضا رستمی). چاپ اول. تهران: انتشارات تبلور.
ـ لرافشار، احسان (1384). «انسانشناسی رسانهها». نامة انسانشناسی. شمارة 8. 195-189.
ـ لی، جانای. آر (1356). بهسوی سیاستهای ارتباطی واقعبینانه: بررسی تحلیلی از گرایشها و اندیشههای نوین در زمینة ارتباطات. (مترجم: خسرو جهانداری). تهران: انتشارات سروش.
ـ محمدی، علی (1383). فلسفة سیاسی کانت (اندیشة سیاسی در گسترة فلسفة نظری و فلسفة اخلاق. تهران: نگاه معاصر.
ـ مککوایل، دنیس (1382). درآمدی بر نظریة ارتباطات جمعی. (مترجم: پرویز اجلالی). تهران: پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
ـ مورلی، دیوید (1397). تلویزیون، مخاطب و مطالعات فرهنگی. (مترجم: سیروان عبدی). قم: انتشارات لوگوس.
ـ مهدیزاده، سید محمد (1389). نظریههای رسانه: اندیشههای رایج و دیدگاههای انتقادی. تهران: نشر همشهری.
ـ نیکو، مینو؛ و سعیدیان، ایمان؛ و دیگران (1381). شناخت مخاطبان تلویزیون با رویکرد استفاده و خشنودی. تهران: انتشارات سروش و کانون پژوهشهای سیما.
ـ هاشمیمقدم، امیر (1387). «انسانشناسی در رسانهها». کتاب ماه. شمارة 5. 57-48.
ـ هایدگر، مارتین (1373). «پرسش از تکنولوژی». (مترجم: شاپور اعتماد). فصلنامة ارغنون. شمارة 1. 30-1.
- Habermas, J (1987).
Knowledge and Human Interests. Boston; Polity
Press.
- Halloran, James (1970). Television and Delinquency. London: Leicester university .
- Harding, j (1998). Sex Acts: Practices of Femininity and Masculinity. London: Sage Publications.
- Nordenstreng, K (1972)”Policy for news transmission”, in D.McQuail (ed.) Sociology of Mass Communication. Harmondsworth: Penguin Books Ltd. 386-405.
